Nawet w warunkach domowych, nie mając dostępu do specjalistycznych urządzeń, możemy wyizolować i obejrzeć swoje geny. Oczywiście, najciekawiej będzie, jeśli mamy mikroskop - ale i bez niego warto sobie takie doświadczenie zrobić.

W ramach rozrywki - albo jako doświadczenie edukacyjne dla uczących się biologii.

Do wyizolowania swojego DNA potrzebujemy zaledwie kilku rzeczy, które spokojnie można znaleźć w niemal każdym domu – albo szybko i bez problemu kupić. Są to:

płyn do mycia naczyń

łyżeczka soli

spirytus (im więcej “procentów” tym lepiej)

czysta szklanka

lodówka

A oto co należy z tym wszystkim zrobić...

Każdy, kto próbował kiedykolwiek rzucać palenie wspomagając się różnymi środkami zastępczymi wie, że to, czego najbardziej brakuje w pierwszych kilku dniach - to odruch zaciągnięcia się papierosem. Gumy i plastry z nikotyną nie zaspokajają tej potrzeby, toteż często po jakimś czasie wracamy do nałogu.

Odpowiedź na "głód odruchu" pojawiła się kilka lat temu. Jest nią elektroniczny papieros.

E-Papierosy można z powodzeniem stosować jako środek zastępczy dla tradycyjnych, tytoniowych papierosów. Przypominają je kształtem, ale przede wszystkim - sposobem używania.

Można się zaciągnąć, wypuścić kłęby dymu, a przy tym wprowadzić do organizmu nikotynę w sposób dokładnie taki sam, jak robiliśmy to dotąd paląc papierosy. Różnica polega na tym, że w pseudodymie nie ma substancji trujących i rakotwórczych.

Jak działa to intrygujące urządzenie?

Znacie to nieco żartobliwe powiedzenie? Otóż okazuje się, że może w nim być całkiem sporo racji. Chodzi jednak nie tyle o higienę osobistą - chociaż z tą też nie należy przesadzać - co o ciągłe sprzątanie mieszkania.

Stosowanie zbyt dużych ilości chemii gospodarczej powoduje bowiem wyjałowienie środowiska, w którym żyjemy.

Kanadyjscy naukowcy, przy okazji prowadzenia zupełnie innych badań, stwierdzili z pewnym zaskoczeniem, że zbyt porządnie utrzymany dom może powodować problemy zdrowotne.

Współczesna chemia gospodarcza jest po prostu... zbyt skuteczna w działaniu.

A my potrzebujemy bakterii

Istnieje wiele różnych sposobów określania momentu owulacji - od tak zwanych metod naturalnych, jak obserwacja temperatury, śluzu czy szyjki macicy, po metody laboratoryjne wykorzystywane przez lekarzy. Większość z nich jest jednak mało wygodna do zastosowania.

Jest jednak prosty sposób samodzielnego wyznaczenia dnia owulacji bez mozolnego spisywania temperatury i objawów śluzu czy szyjki. Są to testy owulacyjne.

Wyglądem i sposobem użycia do złudzenia przypominają znane większości kobiet testy ciążowe - z tym jednak, że mierzą poziom innego niż hCG hormonu. Można je nabyć w większości aptek już za kilka złotych.

Testy owulacyjne są bardzo przydatne dla kobiet, które starają się o dziecko i chcą być pewne, że te starania przypadają w okresie płodnym.

Jak działają testy owulacyjne?

Każdy rozsądny człowiek jeśli nie planuje jeszcze dzieci, stosuje podczas seksu wybraną z metod antykoncepcyjnych. Najczęściej jest to prezerwatywa. Jej wadą jest jednak to, że stosunkowo łatwo ulega uszkodzeniom, jeśli nie do końca poprawnie ją użytkujemy.

Jeśli mamy podejrzenia, że stosowana przez nas metoda antykoncepcji mogła nie zadziałać - np. pękła prezerwatywa - pozostaje nam jeszcze wyjście awaryjne: antykoncepcja "PO".

Najpowszechniej używanym w takiej sytuacji środkiem jest Postinor DUO - aby zadziałał jednak, przyjąć go trzeba maksymalnie do 72 godzin po niezabezpieczonym stosunku seksualnym. Czasami z różnych względów nie jest możliwe tak szybkie uzyskanie recepty i wykupienie tabletek. Istnieje jednak alternatywa w postaci przyjęcia odpowiedniej dawki niektórych spośród pigułek antykoncepcyjnych przeznaczonych do miesięcznego stosowania.

Jest to tak zwana Metoda Yuzpe.

Prawidłowa ciąża powinna trwa około 37 - 42 tygodni. Ta spora rozbieżność wiąże się nie tylko z różnicami w jej rozwoju, ale także z faktem, że różnie wylicza się datę porodu. Ponieważ sporadycznie tylko znana jest dokładna data zapłodnienia, spodziewany czas przyjścia dziecka na świat lekarz ustala na podstawie daty ostatniej miesiączki. Jest to jednak tylko termin przybliżony.

Czasami jednak dziecko wyraźnie ociąga się z przyjściem na świat.

Ciąże trwające powyżej 42 tygodni określa się jako przenoszone bądź przeterminowane:

ciąża przenoszona - to taka, w której płód jest już w pełni dojrzały, a łożysko zaczyna wykazywać objawy starzenia się, w związku z czym dla dobra dziecka powinien już nastąpić poród.

ciąża przeterminowana - to ta, w której co prawda termin porodu już minął, ale malec rozwija się prawidłowo, a łożysko jest nadal w pełni sprawne i wydolne.

W obu przypadkach jednak przedłużająca się ciąża powinna być obserwowana i monitorowana przez lekarza prowadzącego.

W samej tylko w Polsce w każdej minucie rodzi się jedno dziecko. Znaczy to również, że codziennie tyle samo (a nawet więcej) kobiet zachodzi w ciążę. Co ciekawe, niewielu przyszłych rodziców na pytanie, kogo oczekują - chłopca czy dziewczynki, odpowiada, że chcą po prostu dziecka. Większość ochoczo wymienia jedną z płci.

Dlaczego ludzie chcą mieć wpływ na płeć dziecka?

Niegdyś kwestia "chłopiec czy dziewczynka" bywała kluczowa - liczyło się zachowanie ciągłości dynastii, sukcesji majątku, dlatego większość kobiet marzyła o tym, żeby dać mężowi upragnionego syna. Powody podejmowania prób planowania płci były więc bardziej niż obecnie racjonalizowane - i istotniejsze społecznie.

Obecnie powody, dla których para chce mieć akurat syna lub córkę, są zupełnie inne. Niektóre bardzo poważne, jak chęć uniknięcia chorób dziedzicznych, które ujawniają się tylko u potomków męskich (np. hemofilia) lub wyłącznie żeńskich (np. zespół Turnera).

Istnieje wiele teorii dotyczących planowania płci. Czy mają one medyczne podstawy?